}

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Επιμέλεια & Συντονισμός:
Άννα-Κύνθια Μπουσδούκου
Steven Kushner

Steven Kushner

Καθηγητής Ψυχιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Irving του Πανεπιστημίου Κολούμπια και στο Ψυχιατρικό Ινστιτούτο της Πολιτείας της Νέας Υόρκης

Ο Steven A. Kushner, M.D., Ph.D. είναι Καθηγητής Ψυχιατρικής στο Columbia University Irving Medical Center και στο New York State Psychiatric Institute. Η έρευνα του Δρ Kushner επικεντρώνεται στη γενετική και στους βιολογικούς μηχανισμούς που διέπουν τις νευροαναπτυξιακές και τις ψυχιατρικές διαταραχές, αξιοποιώντας έναν συνδυασμό από κλινικές, μεταφραστικές και θεμελιώδεις νευροεπιστημονικές προσεγγίσεις.

Το έργο του επικεντρώνεται στην αξιοποίηση της ανθρώπινης γενετικής και της θεμελιώδους νευροεπιστήμης, προκειμένου να αποκαλύψει τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που διέπουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές και να καθορίσει βελτιωμένες κλινικές στρατηγικές για τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία των ψυχικών ασθενειών. Είναι ιδρυτικό μέλος του ENCORE Center for Neurodevelopmental Disorders, έχει διατελέσει διευθυντής του Center for Population Neuroscience στο Erasmus MC, διευθυντής προγράμματος στο Institute for human Organ and Disease Model Technologies, ενώ είναι Πρόεδρος της Ολλανδικής Εταιρείας για τις Νευροεπιστήμες (Netherlands Society for Neuroscience), και επίσημος μελετητής της Ομοσπονδίας των Εταιρειών Νευροεπιστημών των Ευρωπαϊκών Χωρών και του Δικτύου Αριστείας του Ινστιτούτου Θεωρητικής φυσικής Κάβλι. Ο Δρ Kushner έχει ηγηθεί και έχει συνεισφέρει σε πολλαπλές μελέτες ψυχιατρικής γενετικής και λειτουργικής γονιδιωματικής, με στόχο τον εντοπισμό αιτιολογικών νευροβιολογικών μηχανισμών των σοβαρών ψυχικών ασθενειών.

Επιπλέον, η ομάδα του πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη προοπτική μελέτη κοόρτης στο πεδίο των γυναικών με πρωτοεμφανιζόμενη επιλόχεια ψύχωση, η οποία οδήγησε στην καθιέρωση ενός εξαιρετικά αποτελεσματικού πρωτοκόλλου για την πρόληψη της επιλόχειας ψύχωσης σε γυναίκες υψηλού κινδύνου. Οι τρέχουσες μελέτες του Δρ Kushner περιλαμβάνουν μελέτες γενετικής ανακάλυψης ψυχιατρικών διαταραχών, σοβαρής νευροαναπτυξιακής καθυστέρησης και διανοητικής αναπηρίας, καθώς και μεταφραστικές νευροεπιστημονικές προσεγγίσεις για τον εντοπισμό νέων θεραπευτικών στόχων με τη χρήση καινοτόμων συστημάτων μοντέλων, που περιλαμβάνουν την ανθρώπινη προσέγγιση iPSC, αλλά και ex vivo μελέτες του ανθρώπινου εγκεφαλικού φλοιού.

Στην επόμενη δεκαετία πιθανότατα θα δούμε μεγάλη ανάπτυξη στον τομέα των νέων φαρμάκων και θεραπειών για τις ψυχικές παθήσεις.